Κλιματικές αλλαγές του παρελθόντος προκάλεσαν την παρακμή μεγάλων πολιτισμών



Οι μεγάλοι πολιτισμοί ανέρχονται και σβήνουν, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο γιατί κάποιοι από αυτούς πέφτουν. Νέα στοιχεία που αφορούν στην πτώση δυο δυναστειών φαίνεται πως μόλις έχουν αναδυθεί μέσα από μια σπηλιά. Τα στοιχεία που βρέθηκαν σε μια σπηλιά δίπλα στην Ιερουσαλήμ αποκαλύπτουν αυξανόμενη ξηρασία στο κλίμα στην χρονική περίοδο μεταξύ του 100 και 700 μ.Χ., μια περίοδο που συνέπεσε με την πτώση τόσο της Ρωμαϊκής όσο και της Βυζαντινής κυριαρχίας στην περιοχή.

Οι ερευνητές ωστόσο σπεύδουν να τονίσουν ότι δεν έχουν βρει μια σχέση αιτίου και αποτελέσματος. "Εάν αυτό ήταν που προκάλεσε αδυναμία στους Βυζαντινούς ή όχι, είναι κάτι που δεν το γνωρίζουμε, αλλά διαφαίνεται μια ενδιαφέρουσα συσχέτιση," ανέφερε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Wisconsin-Madison, Καθ. John Valley, που ηγείται της έρευνας. "Αυτά τα γεγονότα πραγματικά συνέβαιναν την εποχή που έγιναν οι συγκεκριμένες ιστορικές αλλαγές."

Τα ευρήματα θα παρουσιαστούν με λεπτομέρειες σε προσεχή έκδοση του περιοδικού Quaternary Research. Η έρευνα συμπεριλάμβανε γεωχημική ανάλυση από έναν σταλαγμίτη που προέρχεται από το σπήλαιο Soreq στην Ιερουσαλήμ. Η βροχή τροφοδοτούσε τις δομές της σπηλιάς με οργανική ύλη από την επιφάνεια του εδάφους η οποία παγιδεύτηκε σε ανόργανα ιζήματα που σχημάτισαν τις στρώσεις του σταλαγμίτη.

Ο πτυχιούχος της Γεωλογίας σπουδαστής, Ian Orland, προσδιόρισε τα ετήσια επίπεδα βροχής για τις περιόδους που ο σταλαγμίτης μεγάλωνε, από το 200 π.Χ. μέχρι και το 1100 μ.Χ. περίπου. Παρόμοια έρευνα είχε γίνει και στο παρελθόν για να ερευνηθούν δεκαετίες που ήταν πλούσιες σε βροχοπτώσεις. Στην πραγματικότητα η τεχνική είχε χρησιμοποιηθεί για να δείξει τις μεγάλης διάρκειας εποχές ξηρασίας που μάστιζαν την Βόρεια Αμερική πριν από χιλιάδες χρόνια. Αλλά ο Orland χρησιμοποίησε έναν εξελιγμένο μικροαναλυτή ιόντων για να επιτύχει μεγαλύτερη λεπτομέρεια μέσα από περισσότερες στρώσεις, αποκαλύπτοντας τα μοτίβα των βροχοπτώσεων μέσα σε ξεχωριστές εποχές.

Οι λεπτομερείς αυτές κλιματικές καταγραφές δείχνουν ότι η ανατολική Μεσόγειος έγινε πιο ξηρή την εποχή μεταξύ του 100 μ.Χ. και 700 μ.Χ., μια εποχή που η δύναμη της Ρώμης και του Βυζαντίου ολοένα και εξασθένιζε στην περιοχή.

Τα ενδιαφέροντα αυτά ευρήματα μας φέρνουν στο μυαλό τη σκέψη, πως πιθανότατα οι κλιματικές αλλαγές που ζούμε σήμερα αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου κύκλου στην κλιματική ζωή του πλανήτη, καθώς επίσης το ερώτημα, κατά πόσον είμαστε υπαίτιοι για την αλλαγή του κλίματος και μέχρι που φτάνει η δυνατότητά μας να τη σταματήσουμε, εάν έχουμε μια τέτοια δυνατότητα;