Αποτελέσματα 1 μέχρι 2 από 2
  1. #1

    Icon14 Το αλάτι, το ποτήρι νερό και η λίμνη

    Ονομασία:  1378389310.jpg.png
Εμφανίσεις: 228
Μέγεθος:  35.2 KB

    Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας σοφός γέροντας δάσκαλος. Είχε βαρεθεί να ακούει τον μαθητή του να παραπονιέται συνεχώς έτσι μια μέρα αποφάσισε να τον στείλει να του φέρει λίγο αλάτι.

    Όταν εκείνος γύρισε πίσω, ο δάσκαλός του είπε να ρίξει μια γερή δόση σε ένα ποτήρι και μετά να το πιει.

    «Τι γεύση έχει;» ρώτησε ο δάσκαλος.

    «Πικρή» είπε ο μαθητής.

    Τότε ο δάσκαλος είπε στο νεαρό να πάρει άλλη μια χούφτα αλάτι και μετά να το ρίξει στην κοντινότερη λίμνη. Ο μαθητής έκανε ότι του είπε. Έπειτα ο δάσκαλος του είπε να το δοκιμάσει πίνοντας από το νερό της λίμνης και τον ξαναρώτησε τι γεύση έχει.

    «Γεύση φρεσκάδας» απάντησε ο μαθητής.

    «Το αλάτι το ένοιωσες καθόλου;» ρώτησε ο δάσκαλος.

    «Όχι» απάντησε ο νέος.

    Στο σημείο αυτό ο δάσκαλος έπιασε τα χέρια του μαθητή και του είπε:

    «Ο πόνος στη ζωή μας είναι σαν το καθαρό αλάτι.Η ποσότητα του πόνου παραμένει η ίδια.Όμως η ποσότητα της πίκρας που δοκιμάζουμε, εξαρτάται κάθε φορά από το δοχείο μέσα στο οποίο βάζουμε τον πόνο.

    Έτσι, το μόνο πράγμα που έχεις να κάνεις όταν υποφέρεις είναι να διευρύνεις την αίσθηση των πραγμάτων?

    Πάψε να είσαι το ποτήρι. Γίνε η λίμνη!»

    Όλοι έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι ο δικός μας πόνος πονάει πιο πολύ. Κι όταν πονάμε γινόμαστε ακόμα περισσότερο το κέντρο του κόσμου. Ο εγωισμός αυξάνεται πόσο μάλλον όταν είναι και δικαιολογημένος? Αυτό και μόνο του επιτρέπει να βγει έξω να διαδηλώσει με σημαίες και με ταμπούρλα?.

    Και ποιο το αποτέλεσμα;
    Ο πόνος αυξάνεται διότι ως γνωστόν σε ότι εστιαζόμαστε δε συρρικνώνεται αλλά μεγεθύνεται. Όσο μικρότερο το ποτήρι, τόσο μεγαλύτερος ο πόνος. Όσο πιο κοντινή η απόσταση απ? όπου τον βιώνουμε, τόσο πιο απέραντος μοιάζει.

    Αν όμως βυθίσουμε τον πόνο μας στη απύθμενη λίμνη του πανανθρώπινου πόνου και μετά κοιτάξουμε τη λίμνη από το απέναντι βουνό θα συνεχίσει να έχει την ίδια ένταση, την ίδια σημαντικότητα και το ίδιο βάθος;

    Μια δοκιμή θα μας πείσει.

    piperies.gr
    Υπάρχουν πολύ τρόποι να πείτε ευχαριστώ.!!!
    Ένας από αυτούς είναι να κάνετε εγγραφεί στην νέα κοινωνική ιστοσελίδα μας…
    HellasCosmos

  2. # ADS
    Circuit advertisement
    Ημ. Εγγραφής
    Always
    Τοποθεσία
    Advertising world
    Μηνύματα
    Many
     

  3. #2

    Απ: Το αλάτι, το ποτήρι νερό και η λίμνη

    Eγω έχω Ehlers Danlos Syndrom το οποίο σημαίνει υπερευλυγισια και υπερκινητικότητα των αρθρώσεων με συνεχόμενες εξαρθρώσεις. Γενικά ο χρόνιος πόνος καειναι η συντροφιά μου . Το θέμα είναι ότι οι άνθρωποι με χρόνιους πόνους πολλές φορές παρουσιάζουν μία ανόητη ομιχλή . Μοιάζει στα μάτια κάποιων με εκνευρισμό . Το Εhlers Danlos Syndrom δεν έχει θεραπεία αναγκαστικά συμβιβαζόμαστε με τις εκπτώσεις των ικανοτήτων μας . Σήμερα ξυπνησα στις τέσσερις και κατάφερα να σηκωθω στις πέντε,ειναι απλά μία άσχημη μέρα. Έχω φυσιολογική ζωή με δραστηριότητες. Τελευταία περπατώ 4 χιλιόμετρα την ημέρα έπειτα από προτροπή των φυσικοθεραπευτων. Κάποια στιγμή μου χορηγήθηκαν ισχυρά αναλγητικά, έγινα χειρότερα γιατί υπερεκτίμησα τις δυνατότητες μου. Ο πόνος σε προστατεύει. Ξέρω δυο πραγματικότητες.

Παρόμοια Θέματα

  1. Αλάτι και υγεία
    Από gavraki στο forum Yγεία
    Απαντ: 0
    Τελευταίο μήνυμα: 07-08-2011, 11:14 PM
  2. Απαντ: 0
    Τελευταίο μήνυμα: 19-02-2011, 04:52 PM
  3. Απαντ: 0
    Τελευταίο μήνυμα: 09-02-2011, 08:48 AM
  4. Απαντ: 0
    Τελευταίο μήνυμα: 20-07-2010, 11:15 PM
  5. Πείτε όχι στο αλάτι
    Από Areti στο forum Διατροφή
    Απαντ: 0
    Τελευταίο μήνυμα: 20-07-2010, 10:15 PM

Σελιδοδείκτες

Σελιδοδείκτες

Δικαιώματα Δημοσίευσης

  • Δε μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα
  • Δε μπορείτε να δημοσιεύετε απαντήσεις
  • Δε μπορείτε να δημοσιεύσετε επισυναπτόμενα αρχεία
  • Δε μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματα σας
  •  
  • BB code είναι σε λειτουργία
  • Smilies είναι σε λειτουργία
  • [IMG] κώδικας είναι σε λειτουργία
  • [VIDEO] κώδικας είναι σε λειτουργία
  • HTML Κώδικας είναι εκτός λειτουργίας